De imaginaire klant is koning: Terrasheater loeit voor de kat zijn poes

Het gaat (te) goed in de horeca. Tijdens een stukkie lopen van station naar huis telde ik gisteravond 9 terrassen met brandende terrasverwarming. Op die terrassen telde ik precies 0 klanten. Dat was niet voor het eerst.

Gezellige warme gloed trekt klanten

Goed gezelschap, lekkere speciaalbiertjes en een prachtig maar net te zwak avondzonnetje. Als de bediening dan vraagt of hij de terrasverwarming aan zal doen, sla ik dat niet af.

Ik ben er niet trots op. Ik kies voor een verwarmd terras in de wetenschap dat de kroeg erachter lekker warm én leeg is. Ik kies voor een verwarmd terras in de wetenschap dat de heater zeker 2.000 watt of 1 kuub gas per uur verstookt. De terrasheater is een decadent fijne uitvinding. Als burger wil ik ze verbieden, als consument wil ik ze toch niet missen.

Terrasheater verwarmt met de lichtsnelheid

Maar welke rol ik ook aanneem; 9 volledig lege en toch verwarmde terrassen op een verregende zaterdag zijn er overduidelijk 9 teveel. Naar schatting zijn er in Nederland 20.000 horecagelegenheden met een terras. Als er er op 5 procent van die terrassen elke winteravond 3 à 4 heaters zinloos staan te loeien, komt dat overeen met het jaarverbruik (elektriciteit) van 1.000 huishoudens. Dat kan veel beter, dat kan veel slimmer. Ook zonder totaalverbod.

In tegenstelling tot de (indirecte) verwarming binnen, werkt een terrasheater puur met infraroodstraling. Zo snel je de rode gloed ziet, voel je de fijne stralingswarmte ook direct. Zo snel de heater uitgaat, is het net zo direct weer koud. Voorverwarmen voor klanten die wellicht nog komen is daarmee zinloos. Een loeiende heater op een leeg terras slurpt echt energie voor niets. 

Trek de energietransitie van de plee door naar het terras

Een terrasheater is dus precies wat het lijkt: Een lamp die vooral warmte geeft. Net zoals de verlichting op het toilet, die in steeds meer kroegen is voorzien van een bewegingsmelder, kan ook een energieslurpende heater reageren op aanwezigheid van gasten. Daarmee bespaar je op het terras zo honderden harde euro’s per jaar.

Geconfronteerd met deze lucratieve suggestie zette een kroegbaas me verleden week toch even terug op mijn plaats: ‘Als ik elk uur dat de heaters aanstaan 2 biertjes extra verkoop, heb ik de energiekosten al terugverdiend.’ Tsja, zo is het natuurlijk ook. Ook als het regent en 5 graden is, verkiezen veel klanten een kroeg met terrasverwarming boven een kroeg zonder. Al is het maar omdat er in ‘elke groep altijd wel iemand is die een peukie wil doen’.

Sensor plus fopgloed als besparingskanon

Met heaters die pas aanspringen als er iemand in de buurt is, neemt de terrasuitbater dus een risico. Maar als we aannemen dat klanten inderdaad op een warme rode gloed af komen, moet die gloed dan rood én warm zijn?

Je kunt klanten ook lokken met zuinige rode LED’s en – zo snel ze daadwerkelijk op het terras plaatsnemen – automatisch belonen met echte stralingswarmte. Technisch een eitje en economisch zo terugverdiend. Zonder bovengenoemd omzetrisico. Ik hoop van harte dat ik gisteren al precies op deze manier gefopt ben. Ik vrees toch echt van niet.

Wie kent er een terras dat al zo werkt? Wie wil zijn heaters ombouwen? Wie heeft een pasklare (of betere) oplossing?

Hoor het graag in de comments!

You may also like...

WattisDuurzaam gebruikt cookies (en diensten die cookies plaatsen) om de site te verbeteren.