Greensand: Geo-engineering met gemalen olivijn

Geo-engineering, een thema waar men niet graag over praat maar waar stiekem toch flink aan gewerkt wordt. Een nadeel van ingrepen die klimaatverandering tegengaan is dat het mogelijk iets van de urgentie voor de energietransitie wegneemt. Aan de andere kant is het lekker iets achter de hand te hebben als de uitwerpselen echt de ventilator dreigen te raken.

Het mineraal olivijn als redder van de wereld?

Geo-engineering wordt gezien als laatste redmiddel in de strijd tegen klimaatverandering en komt in allerlei soorten en maten. Van relatief onschuldige projecten als het wit schilderen van daken en het inploegen van biochar tot drastische maatregelen als het inpakken van ijsschotsen of zelfs het plaatsen van spiegels in een baan om de aarde.

In het midden van dit speelveld liggen methoden die natuurlijke materialen op onnatuurlijke wijze inzetten voor klimaat-stabilisatie. Hieronder vallen bijvoorbeeld het creëren van wolken en (vooralsnog onbewuste) global dimming. In deze categorie valt ook het vermalen en verspreiden van de veelvoorkomende steensoort olivijn.

Koolstofdioxide afvangen in opgeloste vorm

Wanneer CO2 oplost in water veranderd het in een (kool)zuur. Dat gebeurt niet alleen in een flesje cola maar ook op grote schaal in de oceanen. Emeritus hoogleraar Olav Schuiling bedacht dat het mogelijk moest zijn het broeikasgas weg te laten reageren met een basisch materiaal en zag in het veel voorkomende Olivijn (Mg,Fe)2SiOeen goede kandidaat.

De reactie van CO2 met olivijn verloopt in de natuur langzaam, daarom is het zaak te zorgen voor een groot reactie-oppervlak. Door het materiaal sterk te vermalen en te verspreiden is het mogelijk een groot deel van de uitstoot van de afgelopen decennia te neutraliseren. Wel gaat dit mogelijk ten koste van lokale flora en fauna en kost het vermalen en verspreiden zelf veel energie.

Potgrond en tuinaarde met negatieve CO2  uitstoot

Voor wie niet kan wachten bij te dragen aan de afname van het broeikaseffect is het materiaal inmiddels beschikbaar voor in de eigen achtertuin. Onschuldig genoeg om als testcase te dienen en ook gewoon goed voor de tuin. Hopelijk redden we het voorlopig toch zonder geo-engineering en wordt dit geen gouden business wanneer emissiehandel echt op gang komt.

Hieronder een korte docu over de effecten van en de handel rond olivijn.

Update: 
Op Wetenschap 24 een longread over het Duitse rapport waarover ook Guardian berichte, met reacties van Schuiling zelf: Olivijnpoeder in oceaan ‘nogal inefficiënt’.

Bron: Guardian
ImageCredit: Azuncha @ Wikimedia

Dit vind je misschien ook leuk...